prank
英[præŋk]美[præŋk]
- n. 恶作剧;开玩笑vt. 装饰;打扮vi. 炫耀自己
网络释义
n. 恶作剧,开玩笑;戏谑vt. 装饰;打扮vi. 炫耀自己;胡闹
中文词源
prank 装饰,打扮,炫耀,恶作剧
来自中古英语pranken,装饰,炫耀,来自Proto-Germanic*prag,挤,压,收腹,穿衣打扮,来自PIE*brangh,挤,压,词源同prance.
词性变化
名词复数形式:pranks 现在分词:pranking 过去式:pranked 第三人称单数:pranks 过去分词:pranked
