京师苦寒

京师苦寒朗读

jīngshīhán

běifēngyúnhūnyīncǎncǎnchóugānkūn

lóngshépánshòuxuéguàishídònglièshēngcūnwén

líncāngguānxiàfēixuěmǎnhéngjiāngkǒujīngtāobēn

kōngshānwànjǐnwèijuéyánghuíshēngēn

máoyánlǎozuòshǒudànwàngkāiqíngtūn

hánjiēsuìwǎnpiāohún

xúnchángzàishěxìnchuángtóuměiyǒusōngláocún

shānzhōngtànjiànnuǎnérhuánzuòwàngbēizūn

niǎofēiduànkuàngyǒushígǎnkāihéngmén

qièláijīngshīměichénchūqiángzhúchēcháotiānhūn

guīshíyánànmíngzuòyuāndūn

tóujiǔjiàsuīguìdòusānbǎishuínénglùn

zuìjìnggāobèibáozhōngnánwēn

quèjiànérshù西běiqiānxuěliánkūnlún

bīngsuìzhuójiānlěishōuqiānghún

shūshēngzhǐjiěnòngkǒujiábàocháotíngēn

zǎoshàngshēnshūsuōguīdiàojiāngnáncūn

()